EUGENIE LIGTHART
sculpturen
Hoofden in cement: tussen kwetsbaarheid en kracht
Mijn sculpturen zijn een zoektocht naar de essentie van expressie. Sommige hoofden ontstaan als een spontaan eerbetoon aan Chaïm Soutine, wiens rauwe, krachtige penseelstreken en meeslepende portretten van gewone mensen me blijven boeien. Andere komen voort uit onbewuste gedachten of een innerlijke drang – alsof mijn handen instinctief weten wat er gecreëerd moet worden voordat mijn geest dat weet.
Het gieten in cement vereist compacte, gladde vormen zonder delicate details. Toch kan ik het niet laten om die grenzen te verleggen: een uitstekend oor, een slanke nek, een krullende haarlok. Juist deze delicate kwetsbaarheid, in contrast met het onbuigzame materiaal, maakt het werk zo intrigerend. De spanning tussen zachtheid en hardheid, toeval en controle, geeft elk stuk zijn eigen verhaal.
Kinderportretten: Verhalen en Herinneringen
Deze collectie keramische sculpturen en portretten is geïnspireerd op de verhalen van mijn zus over de Bleekneusjes – kinderen die na de oorlog naar vakantiekolonies werden gestuurd om te herstellen en op krachten te komen. Hoewel deze instellingen bedoeld waren als plekken van genezing, lieten ze vaak diepe emotionele littekens achter. De verhalen van deze kinderen, hun kwetsbaarheid en veerkracht, vormden de basis voor dit werk.
Na verloop van tijd ontwikkelde de collectie zich tot een familie. De gelaatstrekken van de portretten begonnen niet alleen de Bleekneusjes te weerspiegelen, maar ook mijn eigen vier zussen en mijzelf. Wat begon als een herdenking, werd een persoonlijke verkenning van verbondenheid, herinnering en de gelaagde complexiteit van de kindertijd – gevangen tussen licht en schaduw, herstel en herinnering.
